ProfKey
Administrator
Mesajlar: 1,561
Katılma Tarihi: Aug 2008
Rep Puanı: 3
|
Eski Bir Dost - Dostluk Hikayesi
Bir şehirle tanışıp, bu şehirde eski bir dosta aşık olmak. Aslında önce şehre aşık oldum sanırım. Geldiğim şehirden karelere sahip olması, gurbetteyken onu bana anımsatmasıydı belkide bu aşkın sebebi. Yıldırım aşkı üstelik. Bir anda, saf bir şekilde. Eski bir dosta da aynen böyle aşık oldum. İnsanın asla böyle duygular beslemeyeceğini düşündüğü arkadaşlarından birine hemde. Şu an yanında değilim. O şehirde değilim. Sevmediğim, tanıştığım o şehirden sonra nefret ettiğim yerdeyim. Sürekli kaçmak istiyorum. Yarın trene binip hatta yarını niye bekliyorum gece treniyle varmak istiyorum oraya. Bu iki aşk kaybettiğim gülücüğü gül demeti halinde koydu suratıma. Damarlarımda neşe, beynimde çılgın planlar. Haliyle eski dostum içinde bulunduğum bu durumdan habersiz. Şimdi telefonum çalsa, açtığımda karşımdaki o olsa hoş sesinle bana bağır hafiflesin yüküm ağır desem. Neyin var dese. Ben sana aşık oldum desem. Cevabı ne olur acaba? Cevabı olumsuz olacaksa, ama biz arkadaşız diyecekse hatta ve hatta benim sevgilim var ama diyecekse hiç konuşmasın. Gözlerimin içine baksın ve çeksin silahı vursun. Bende yapabilirim bunu ama o gözlerime bakarken, gözleriyle olmaz derken silahı çekmeye dermanımın olacağını hiç zannetmiyorum.
Yeni bir şehri eski bir dostla gezmek. Aşık olduğunuz eski bir dost. Ellerinin ellerinizde, gözlerinin gözlerinizde olmasını istediğiniz insanın kolunuza girip burasıda çok eski bir katedral demesi ve sizin katedralle hiç oralı olmamanız.. O şevkle size birşeyler anlatırken sizin onun güzel suratına bakmanız ve size doğru döndüğünde her ne kadar kafanızı çevirmek istemesenizde hızla katedrale doğru bakmanız ve evet gerçekten çok güzelmiş demeniz.. Bunlar sevinçle hüznün harman olduğu bir duyguyu damarlarıma aşılıyor. Ve hala damarlarımda. Ona aşık olduğum için çok mutluyum ancak onun bunu bilmemesi yüzünden acı çekiyorum. Ama biliyorum evet gerçekten çok iyi biliyorum ki oda bana karşı güzel duygular besliyor. Yoksa ben bu aşka nerden sahip oldum? Nasıl buldu ve içime girdi? O istemese nasıl olurdu? Uykum kaçtı yine. Hüsrana komşu olmaktan korkuyorum. Bu yüzden bir sorum var soramadığım. Cevabının uykularımı kaçıracak, beni iflasın eşiğine getirecek bir cevap olmasından korktuğumdan. Bizide çeksene şu fotoğraf makinasıyla.. Cümlenin içindeki biz iki kişiden oluşuyordu. Biri ben biri o.. Nede çok fotoğraf çekindik. Önceleri benim makinamla çektirmemeye özen gösterdim ancak bu irade bende ne mümkün. Geldiğimde fotoğraflara bakıp acı çekmeyeyim diye yapıyordum bunu. Dayanamadım tabi. Bir sürü fotoğrafımız var şimdi. Kol kola, kafa kafaya ve şımarık.. Sigara yaksam iyi olacak. Bir tanede yararı olsa keşke şu zıkkımın. Dumanını içime çekip üflediğimde istemediğim bütün duyguları; acıları, hüzünleri gökyüzüne bıraksam. Kızdı bana içme şunu diye. İçmedim bende. O tuvalete girdi ben yaktım, o uyudu ben yaktım. Ama yanındayken bir daha hiç kızmadı. Birde üstüne kandırdı beni sigara yüzünden. Lunaparkta ellerimizde pamuk şekerlerle dolaşırken, eliyle en korkunç, izlerken bile içimin çekildiği makinayı göstererek; buna binersek yanımda bir sigara içebilirsin dedi. Ama benim bunu kabul edeceğimi hiç düşünmeden sarfetti o kelimeleri. Tamam dedim. Sırf yine onu kırmamak için. Ben onun için tamam derken o sigara için tamam dediğimi düşündü tabi ki. İçten içe çok bozuldum. İndiğimde gerçekten çok kötüydüm. Midem bulanıyor, başım dönüyordu. Soğuk bir ifadeyle saol, içebilirsin bir sigara dedi. İçmeyeceğim dedim. Şaşırdı. Sigara için binmedin mi buna dedi. Sadece gülümsedim gözlerine. Ne çok isterdim senin için demeyi. Ama anlasın diye güldüm gözlerine. Anlamadı sanırım.. Bir insana aşık olmak için ne de güzel bir şehirdi. Bütün şehir anlaşmış gibiydi; Tramwaylar kalabalıktı bizi yakınlaştırmak için, manzaraları muhteşemdi koluma girmesi için, hatta insanları bazen saldırgandı onu korumam için. Ve en güzeli biraz yorucuydu günün sonunda kafasını omzuma koyacak kadar. Şehrin eğlencesi olmuştum. Beni ona yakınlaştırarak eğleniyordu. Ancak her yanımı neşe doldurmuştu aşık olduğum eski dostun yanında. Gara şehirden ve ondan ayrılmaya geldiğimde ikimizde de hüzün vardı. Nasılda güzel sarılmıştı. Gitmesen keşke demişti gözlerimin içine bakarak. Hiçbir şey diyememek, dilimin tutulması.. Neden biraz cesaretli olamamıştım. Bu güzel şehir onunla konuşmam için daha ne yapabilirdi. Korkaktım.. Şehir son bir güzellik yapsaydı keşke bana diye geçirdim aklımdan. Yaptıda. Trene benimle binip koltuğuma kadar geldiğinde lafa tutmuştum onu.O da inmeyi unuttu ve tren hareket etti. Gözlerime baktı. Korku yoktu suratında. Benimle gel dedim. Tam cevap vermeye hazırlanırken tren gardan çıkmadan yavaşlamaya başladı. Bir kişi daha trende kalmıştı ve treni ayağa kaldırıp, durmasına sebep oldu. Trenin durmasıyla o da koştu kapıya kadar. El salladı ve indi. Şehir gerçekten eğlenmişti benimle. Bütün yol boyunca hareket bile etmeden sadece düşündüm. Kaldığım şehre vardığımda, kaybedecek neyim vardı? neden konuşmadım? sorularına cevap bulamamıştım. Telefonum çalsa keşke şimdi. Gelen mesaj ondan olsa. Alıştırmıştı geldiğimden beri. Ama bugün hiç mesaj atmadı. Trenden hızla inerken vardığında haber vermeyi unutma sakın demişti. Bende iner inmez mesaj atmıştım. Cevap attığında lafı uzatmak için saçmalıyordum bende cevap atıyordum. Tek isteğim onunla konuşmanın kesilmemesiydi. Ancak buda bir yere kadardı ve bitti. Ertesi gün onun mesajıyla uyandım. Özledim geri gelsene yazıyordu. Tabiki geri gelmem konusunda ciddi değildi ancak onun için zor olan şehir ben yanından gidince yine zorlaşmıştı sanırım.Yada ben saftım. Öyle anlamak istedim. Keşke gelebilsem dedim. Gitmedim tabiki. Son mesajı ise ezbere aklımda. Sürekli gözlerimin önünden geçen bu mesajda; seni eskiye göre biraz değişmiş gördüm. sen böyleydin de ben mi farketmedim bilmiyorum ama iyiki geldin ve bende gördüm bu değişen seni. Attığım cevaptan sonra hiç sesi çıkmadı. Bu sefer içinde bulunduğum ve nefret ettiğim şehir eğlendi sanırım benimle. Cesaret vermişti. Sana aşık olduğum için gözüne değişik gelmiş olabilirim dedim.. Şimdi telefonumla birlikte yaşar oldum. Yatağımda, mutfakta, yürürken ve derstte.. Telefonum sürekli elimde. Belkide benimle eğlenme sırası telefondaydı..
•●ßµ aLεмd£ KяaL`dã Taή?мaм KµяaL`da ! گoήµ öLµм oLگã ßįL£..!!! ●•
Bir Lider Sana Güveniyorsa , Unutmaki Sende Bir Lidersindir.
|
|
| 01-01-2009 01:45 AM |
|
Ana Sayfa
Arama
Takvim
Yardım
